Kwestionowanie WIBOR

Tak. Trybunał Sprawiedliwości UE w wyroku z 12 lutego 2026 r. (C-471/24) potwierdził, że WIBOR jest kluczowym wskaźnikiem referencyjnym objętym rozporządzeniem (UE) 2016/1011 (rozporządzenie BMR). Ocenie sądu nie podlega sam wskaźnik ani jego metodologia, lecz klauzula umowna, w której WIBOR jest osadzony – w szczególności to, czy bank dochował obowiązków informacyjnych wynikających z dyrektywy 2014/17/UE w sprawie konsumenckich umów o kredyt mieszkaniowy. Każda umowa wymaga indywidualnej analizy.

Kredyty hipoteczne oparte na WIBOR 3M lub WIBOR 6M. Standard informacyjny banku zmieniał się w czasie – umowy zawarte przed 22 lipca 2017 r. (przed wejściem w życie ustawy o kredycie hipotecznym, która wprowadziła obowiązek formularza informacyjnego ESIS) podlegają innym wymogom niż umowy późniejsze. Osobnej uwagi wymagają umowy sprzed 1 stycznia 2018 r., czyli przed datą stosowania rozporządzenia BMR. Każda umowa wymaga indywidualnej analizy. W przypadku kredytów konsumenckich opartych o WIBOR (gotówkowych, ratalnych, konsolidacyjnych) właściwą ścieżką jest zwykle sankcja kredytu darmowego (SKD), nie sprawa o WIBOR w sensie wyroku C-471/24 – kredyty konsumenckie podlegają odrębnej dyrektywie 2008/48/WE.

W zależności od umowy i okoliczności sprawy możliwe są trzy rozstrzygnięcia: usunięcie WIBOR z umowy – kredyt trwa dalej, spłacany wyłącznie według marży banku; usunięcie oprocentowania z umowy – kredyt trwa dalej, ale spłacana jest wyłącznie wartość nominalna udzielonego kredytu; unieważnienie całej umowy kredytowej – rozstrzygnięcie definitywne. O wyborze rozstrzygnięcia decyduje sąd, na podstawie konkretnej umowy i okoliczności jej zawarcia – nie konsument.

Korzyść finansowa zależy od salda kredytu, okresu kredytowania, daty zawarcia umowy i rodzaju rozstrzygnięcia sądu. Dokładne wyliczenia przedstawiam po analizie Twojej umowy.

Są to odrębne roszczenia. Jeśli masz kredyt frankowy – właściwą ścieżką jest unieważnienie CHF. WIBOR dotyczy wyłącznie kredytów złotowych.

Nie w sensie ogólnym – to dwa różne instrumenty prawne dotyczące różnych typów kredytu (sprawa o WIBOR – kredyty hipoteczne, SKD – kredyty konsumenckie). W obrębie jednego kredytu są to ścieżki wzajemnie wykluczające się: w ramach jednej umowy nie prowadzi się równolegle obu postępowań. Można natomiast prowadzić odrębne sprawy w odniesieniu do różnych umów kredytowych konsumenta.

Postępowanie pierwszoinstancyjne trwa przeważnie kilkanaście miesięcy, w zależności od sądu i materiału dowodowego. Część spraw kończy się wcześniej ugodą z bankiem.

Wstępna analiza sprawy jest bezpłatna – to jedyny bezpłatny etap. Warunki wynagrodzenia za prowadzenie sprawy ustalam indywidualnie, po zapoznaniu się z dokumentami, i przedstawiam je przed podjęciem współpracy.